itp. Jezus wzywał ludzi, aby Go naśladowali, tak jak wezwał bogatego młodzieńca, który żył po bożemu w wielu punktach, ale nie był gotowy postawić Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu i pójść za Jezusem (Mt 19,16-26). "Kto mówi, że w nim mieszka, powinien sam tak postępować, jak On postępował. Jezus całkowicie poświęcił swoje życie dla tych, którzy potrzebują duchowej pomocy; żył po to, aby pokazywać ludziom Bożą miłość i prowadzić ich do Boga. Do tego samego
"pozytywne" informacje, choć nierzadko z piekła rodem. Obietnice cudu finansowego, gospodarczego lub innego - dotyczącego sfery prywatnej czy intymnej - w takim kontekście na pewno nie pochodzą od Boga. Pawła, który egzorcyzmując opętaną wróżbitkę, wskazuje na konieczność radykalnego odrzucenia każdej formy wróżenia (Dz 16, 16). Nakazuje to z kolei konieczność jasnego wyboru, aby uniknąć poważnych i niebezpiecznych skutków grzechu, jakim jest wróżbiarstwo. Wróżbiarstwo od pewnego czasu posiada
moje znaki ludziom". Lekarze rozkładają ręce i mówią, że czegoś takiego nie da się wytłumaczyć. Duchowni na razie nie chcą oficjalnie komentować objawień na ciele Alego,ale miejscowy zwierzchnik wspólnoty muzułmanów mówi, że to znaki od Boga. jedno co ciśnie mi się na usta. nieszczęśliwadusza>: Ja przepraszam, ale jak czasami słucham księży, albo czytam te katolickie mądrości to wymiotować mi sie chcę. 71 666: Musi ponieważ diabeł (szatan) według Biblii był kiedyś aniołem. Więc to jest
swoje programy jak "Ezo" czy specjalny program w TVN. Ekspansja grzesznego procederu nie maleje, ale zatacza coraz szersze kręgi. Przez wiele godzin dziennie wróżbitki i wróże (nie należy mylić ich z bajkowymi wróżkami) piorą mózg swoim widzom i klientom, wciągając ich w mroczną przestrzeń grzechu i niewiary. W serialu "Tango z aniołem" główną bohaterką jest wróżbitka, która posługuje się straszliwie niebezpieczną techniką wróżbiarską, jaką jest tarot, nie bez racji nazywaną przez wieki "biblią
przypomnieć: nie możemy jednak służyć Bogu i Mamonie (por. Powtórzmy raz jeszcze, trzeba dokonać wyboru. To on konstytuuje naszą tożsamość, daje nam siłę i duchowo-psychiczne zdrowie. Bez niego możemy zniszczyć naszą wiarę i wszelkie błogosławieństwo, które z niej wynika. Dla nas i dla naszego Narodu. Dlaczego jednak wielu katolików nie chce podjąć radykalnej decyzji czy jasnego wyboru? Na to składa się nie tylko zła wola, często otumaniona grzechami czy złymi, amoralnymi nawykami. Chodzi
i eskalacją neopogaństwa. Uparta celebracja głupiego zwyczaju ocierającego się o grzech bałwochwalstwa powtarza się od lat i sprzymierza z niebywałą popularyzacją rozmaitych form wróżb oraz reklamą wróżbitów zarabiających niemałe pieniądze. Celebracja andrzejek i podobnych pogańskich zwyczajów łączy się coraz częściej z narastającą otoczką kultu szczęścia i bogactwa, które się w tym czasie wróżbiarsko przepowiada (jakżeby inaczej), często angażując autentyczne media-wróżbitki, które przekazują
nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje /. Wierzyć nie myśląc, jest prawie równie źle, jak myśleć nie wierząc. Wierzyć - to oświetlać to, co ukryte. Wiara jest jako sklepienie, z którego cegiełkę wyjąwszy, runie wszystko. We wszystkim
z duchami czy paktu z diabłem. Czy nie zwyciężyły one także w czasie ostatnich wyborów w umysłach wielu ludzi? Czy pożądanie Mamony i jej bogatego splendoru nie wyparło ubogiego i cierpiącego Chrystusa? Tegoż właśnie prawdziwego Pana naszego Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata, z którym wielu młodych ludzi, idących na wspomniane wybory pomiędzy jednym piwem a drugim, nie ma już najmniejszego zamiaru się identyfikować. Zwracając się jednak do tych, którzy modlą się lub zwyczajnie myślą, musimy
Bogu, że On nas prowadzi ścieżką ku wieczności. Nieprzypadkowo powołał nas na ten świat (miał przecież wybór - mógł nas nie stwarzać). Jest naszym najlepszym przyjacielem i chce nam pomagać. Największym dowodem Jego miłości było posłanie na świat swego syna Jezusa Chrystusa, żeby odkupił nasze grzechy i otworzył nam drogę ku zbawieniu. Jeśli zaufamy Bogu, nawet najdrobniejsze zdarzenia, choćby były nawet bolesne, trudne i dla nas na pierwszy rzut oka niezrozumiałe nabierają sensu - są nam przecież